Powrót matki do sił

Po porodzie dziecko jest bacznie obserwowane. Matka powinna być obserwowana tak samo bacznie.

Krwawienie jak obfita miesiączka jest częste i powinno słabnąć w kolejnych dniach.
Przesiąknięcie podpaski w godzinę, skrzepy większe niż jajko albo uczucie słabości jest pilne.
Cięcie cesarskie to duża operacja. Schody, dźwiganie i prowadzenie auta czekają na tempo twojego zespołu.
Nastrój, który wydaje się niebezpieczny albo beznadziejny, wymaga opieki tego samego dnia, nie dopiero wizyty po sześciu tygodniach.

Ciało

Macica się kurczy, dlatego skurcze przychodzą przy karmieniach. Pęknięcia pieką. Hemoroidy i pocenie są częste i mało efektowne. Gorączka, czerwona obrzęknięta pierś z bólami jak przy grypie, gorąca łydka albo silny ból głowy po porodzie nie są drobiazgiem — to telefony. Objawy dna miednicy są częste i warte prawdziwej oceny, nie żartu.

Nastrój i dom

Kilka dni ze łzami jest częste. Mgła, która nie opada, lęk albo myśli, które przerażają, to powody, by powiedzieć komuś dziś: położnej, lekarzowi, zaufanej osobie, która zadzwoni razem z tobą. Goście mogą przynieść jedzenie i wyjść. Zmiany snu nie są pobłażaniem sobie. Osoba, która urodziła, też jest pacjentką.

Zapytaj położną lub lekarza, zanim zmienisz lek, zioło albo plan porodu.

Wymiary i daty są średnimi. Uwagi o karmieniu i śnie idą za szeroko publikowanymi zaleceniami zdrowia publicznego, w tym radami Światowej Organizacji Zdrowia o żywieniu niemowląt i zaleceniem układania do snu na plecach. To nie protokół twojego szpitala.